بوی باران،بوی سبزه،بوی خاک
شاخه های شسته،باران خورده و پاک
آسمان آبی و ابر سپید،برگ های سبز بید
خلوت گرم کبوترهای مست
نرم نرمک می رسد اینک بهار
کمتر از45ساعت به پایان سال 1387هجری شمسی باقی مانده است. همه ایرانیان خود را آماده پذیرایی از بهارطبیعت کرده اند و این تلاش و تکاپو همچنان ادامه دارد.
این آخرین نوشته وبلاگم در سالی است که عنقریب آن را پار خواهیم خواند.سال 87برای من سالی پربار،خوب و به یادماندنی بود چون برعکس سالهای پیشین که هر سال ما در عزای از دست دادن عزیزی می نشستیم الحمدالله امسال هیچ گاه پیرهن سیاه به تن نکردیم .برادرم در همان روزهای آغازین سال ازدواج کرد. دوران دو ساله تربیت معلم را به سرانجام رساندم و معلم شدم و به آرزوی روزهای کودکیم رسیدم.معلم کلاس اولی شدم که خودم دانش آموز بودن را از آنجا آغاز کرده بودم.وارد دنیای مجازی شدم و وبلاگ نویسی را تجربه کردم.قلم نوشت یک تازه معلم واسطه ای شد تا در دنیای مجازی دوستانی جدید را بیابم.در اولین جشنواره وبلاگ ها و سایت های استان بوشهر وبلاگم برگزیده استانی شد.وبلاگ خبری شهر آبدان(تماته) را با همکاری دوست همیشه همراهم ابراهیم جاگرانی(مردکاغذی) راه اندازی کردیم. تیم محبوبم در واپسین لحظات قهرمان لیگ برترفوتبال ایران شد.همایش آموزش ابتدایی مراکزترییت معلم استان بوشهر را برگزار کردیم.برای اولین بار هفته مهدویت را در آبدان برگزار کردیم و باشکوه ترین یادواره شهدای آبدان را به پاداشتیم و....... فردا نیز رهسپار مناطق جنگی جنوب خواهیم شد تا با حضور در جوار جاودانه مردان تاریخ شهیدان راه آزادی وطن، پایانی شیرین تر را برای سال87رقم بزنیم.
سال 87 با همه حکایاتش ساعات پایانی خود را میگذراند و باید خود را یرای سالی نو آماده کنیم.پیشاپیش سال جدید را یه همه شماخوبان تبریک عرض می کنم و سالی توام با موفقیت را برایتان از درگاه ایزدمنان مسئلت می نمایم.
ما در کجای بهار ایستاده ایم؟؟
هیچ معلوم نیست بهار امسال چندمین بهار زمین است اما می دانیم ذهن زمین از بهار یادها دارد و تجربه بهار در این مدار،هماره تکرار شده است و این تکرار و تحول تا روزگار بی فصل قیامت!ادامه خواهد یافت.
این آمد و شد مهم نیست،مهم این است که ما در کجای بهار ایستاده ایم و چند بهار در ما شکفته شده است؟ چندبار جوانه های انقلاب بر شاخسار وجودمان لبخند زده؟چند بار باران و چشمه و نسیم و ترنم بلبل،گستره دل را به طراوت و نشاط خوانده است و راستی چند بار پس از زمزمه یا مقلب القلوب و الابصار،تقلب قلوب،تحول احوال وسیر به سمت احسن الحال را در خویش یافته ایم؟
اگر طبیعت با همه جلوه هاو چهرهایش،معلم انسان و کلاس عبرت عبرت گیرندگان است،از بهارـ این فصل بزرگ ـ درس ها باید گرفت ونکته ها باید آموخت.صحنه های بهارتامل انگیز و آموزنده اند و اگر رسول خدا(ص)بهار را شبیه قیامت و قامت گل ها را از متن خاک را مثل برخاستن آدم ها از تنگنای گور در هنگام نفخه صور دانسته،باید از این قیامت زمین درس گرفت.باید از نشاط شاخه های ترد،جنب و جوش پرندگان و همه لحظه ها و صحنه ها درس گرفت.باید از جوانمرگی گل ها و رقص کوتاه سبزه ها!و پیری زودرس شکوفه ها عبرت گرفت و راستی چه لطیف است سخن مولا علی(ع) که فرمود:<ما اکثرالعبر و اقل الاعتبار> عبرت ها چه فراوان و عبرت گیردندگان ها چه کم است.
