سلام
به بچه ها قول داده بودم که دوشنبه گذشته ببرمشون پارک اما متاسفانه همون روز گردوغبار بسیارغلیظی تشریف آورده شهرمون و هوا را آن چنان آلوده کرد که به خاطر خود بچه ها از تصمیمم منصرف شدم اما بچه ها گوششون به این حرف ها بدهکار نبود و من را به بدقولی متهم می کردند.تا زنگ آخر هم خواهش می کردند اما... از سه شنبه هم که مدارس تعطیل شده و و همین تعطیلی ها سوژه این پست مطلبم شده است.
این همه تعطیلی چرا؟؟؟
این سوالی است که سالهاست ذهن مرا به خود واداشته است.شاید باورتان نشود که این سوال به زمانی برگردد که من دانش آموز کلاس پنجم بودم.آری از زمانی که همه دانش آموزان از یک روز تعطیلی از خوشحالی بال در می آوزدندمن مخالف تعطیلات بوده ام تا حالا که معلم شده ام هم از زیادی تعطیلات در ایران رنج می برم.چون این هفته هم نظام آموزشی ما دچار آفت تعطیلی گردید و چهار روز آخر هفته درب مدارس بسته ماند تصمیم گرفتم کمی در مورد تعطیلات بنویسم.
اگر تقویم رسمی کشورعزیزمان ایران که براساس سال شمسی تهیه شده است را ورق بزنیم می بینیم که ۲۶روز را قرمز نوشته اند و با ااحتساب ۵۲روز جمعه،مجموع تعطیلات رسمی در کشورمان 77 روز است و 288 روز کاری باقی می ماند و این در حالی است که اکثر ادارات دولتی در روزهای پنجشنبه تعطیل یا به صورت نیم وقت فعالیت می کنند و در حالت اول تعداد روزهای کاری به 236 روز و در حالت دوم - نیم وقت - به 262 روز تقلیل می یابد.۳۰روز هم مرخصی استحقاقی برای کارمندان در سال که برای مناطق محروم ۶۰روز است.تمامی این تعطیلات را بگذارید کنار. تقلیل ساعات کار در ماه مبارک رمضان - بین پنج تا 5/6 ساعت در روز و سه روز شب های قدر در ساعت ۹ صبح - تا دریابید چرا ملت و دولت این همه به تعطیلات علاقه مندند و اینها در حالی است که عباراتی چون «تق ولق» در فواصل تعطیلات اعلام نشده و روزهای پایانی سال و آغاز سال تحصیلی، آشنای ذهن بسیاری از کارکنان دولت، دانش آموزان و دانشجویان است و تعطیلات سه ماهه در تابستان و 13 روز نوروز برای فرهنگیان که از دیرباز وجود داشته اند و عملاً تمامی فعالیت ها از جمله انتشار جراید و روزنامه ها - در ایام نوروز تعطیل شده و همه چیز تحت الشعاع این تعطیلات در قبل و بعد از آن قرار می گیرند، به گونه ای که تا چند روز بعد از عید نوروز، بسیاری از ادارات سروسامانی ندارند و بیمارستان های سراسر کشور، بیماران عادی را قبل از عید مرخص می کنند و سطح درمان در اکثریت قریب به اتفاق بیمارستان ها، بر پزشکان کشیک و انترن تقلیل می یابد و تا روزها بعد از عید، اعمال جراحی سنگین در مراکز درمانی دولتی صورت نمی پذیرد، مگر در حالت کاملاً استثنایی.
حال با این مقدمه ای که گذشت می بینیم که تعطیلات در ایران در وضعیت اسفناکی به سر می برد. اما آیا این همه تعطیلی به سود ماست یا ما را از افق چشم انداز ۲۰ساله نظام دور می سازد؟
ایران کشوری در حال توسعه است که دلایل زیادی در عقب ماندن او از قافله توسعه دخیل است ونمی توان توسعه نیافتگی کشور را فقط به تعطیلات ارتباط بدهیم اما تعطیلات به عنوان یکی از عوامل قابل بررسی می باشد. بايد بررسي و ارزيابي نماييم كه واقعاً اهداف طراحان تعطيلي اين گونه مناسبتها محقق شده است؟ سؤال اساسي اينجاست كه آيا نميشود در كنار جريان كار و زندگي به تكريم مناسبتها هم پرداخت؟ يا جاري بودن روند معمول زندگي و فعال بودن امور اجتماع با تعطيل نكردن برخي مناسبتها در تعارض است.مثلاً اگر پانزده خرداد يا 12 فروردين و 29 اسفند يا شهادت امام جعفر صادق (ع) تعطيل نباشد به ارزش، اعتبار و مقام آنها لطمه وارد ميشود؟ آيا تعطيلي اينگونه مناسبتهاي مذهبي، انقلابي و ملي بر وجاهت، كرامت يا ارزش آن ميافزايد.چقدر جامعه ما تحت تأثير تعطيل بودن يا نبودن شهادت ائمه هدي است؟ در معارف اسلامي و شرع مقدس چه تعاليم و دستوراتي در اين زمينهها وجود دارد؟ مثلاً اگر تعطيلي 29 اسفند برداشته شود آيا مليت ما، هويت ما، روح وطنپرستي ما، يا تعلق خاطرما به كشور آسيب ميبيند؟واقعيت اين است كه بايد بدون تعارف هزينه ـ فايده اجتماعي و اقتصادي تعطيلات را بررسي كنيم و با ساماندهي تعطيلات، مصالحديني، ملي و اجتماعي را به درستي مدنظر قرار دهيم. تعظيم شعائر ديني، مذهبي و انقلابي و تكريم ارزشهاي مورد قبول جامعه، فقط در تعطيل كردن جريان زندگي و ابعاد مختلفش نميباشد. بلكه امام جعفر صادق (ع) از ما زماني راضي خواهد شد كه سيره عملي آن امام همام در زندگي ما ساري و جاري شود. نه اين كه روز شهادت آن حضرت كلاسهاي درس و بحث تعطيل شود.آيا آناني كه در تعطيلات مناسبتي به اماكن سياحتي ميروند، شعائر را تكريم نميكنند؟ و يا خداي نخواسته نافي شعائر هستند. يا تكريم شعائر فقط درمساجد و محافل مذهبي و در روزهاي تعطيل اتفاق ميافتد؟ز شما خوانندگان گرامي ميپرسم؛ آيا تكريم و تعظيم شعائر ديني و مذهبي در مناسبتهايي كه تعطيل نيست كمرنگ است، يا ارادت ما به حضرت فاطمه «س» در فاطميه اول يا دوم كم و يا زياد ميشود؟از سویی دیگر فراموش نکنیم که افراد بسياري در جامعه ما هستند كه حقوق بگير ثابت و رسمي دولت نيستند و در تعطيلات مجبورند دست از كار بردارند.مثلا همین معلمین حق التدریس که زحمات بسیار زیادی را متحمل می شوند با هر روز تعطیلی به آنها فشار روحی و اقتصادی وارد می شود؟
آیا وقت آن نرسیده است که بیندیشیم تعطیلات در کشورمان بسیار زیاد است.آیا زمان آن نرسیده که نمایندگان عزیز که در همه ادوار مجلس حرف از کاهش تعطیلات می زده اند به خود بیایند و شعارهایشان را به عمل تبدیل کنند؟ آیا با این وضعیت که داریم در سال۱۴۰۴ اهداف از پیش تعیین شده چشم انداز بیست ساله رسیده ایم؟؟؟نظر شما در این مورد چیست؟؟
