دوم اینکه از همه دوستانی که در این مدتی که از زایش وبلاگ قلم نوشت یک تازه معلم می گذره با همراهی گرمشون کمک کردند تا وبلاگ حقیر در اولین جشنواره وب سایت هاو وبلاگ های استان بوشهر به عنوان اولین وبلاگ برگزیده استان انتخاب شود تشکر می کنم.
و بعد....
اگر یک فرد انسان واحد یک بود
معلم پای تخته داد می زد و
دستانش به زیر پوششی از گرد پنهان
ولی آخر کلاسی ها
لواشک بین خود تقسیم می کردند
و آن یکی در گوشه ای دیگر جوانان را ورق می زد.
با خطی خوانا بر روی تخته ای
کز ظلمتی تاریک غمگین بود
تساوی را چنین نوشت:
یک با یک برابر است
از میان جمع شاگردان یکی برخاست
به آرامی سخن سر داد:
تساوی اشتباهی فاحش و محض است
نگاه بچه ها ناگه به یک سو خیره شد
و معلم مات برجا ماند
و او پرسید:
اگر یک فرد انسان واحد یک بود
آیا باز یک با یک برابر بود؟
سکوتی سرد بود و سوالی سخت
معلم خشمگین فریاد زد:آری برابر بود
و او با پوزخندی گفت:
اگر یک فرد انسان واحد یک بود
آن که زر و زور به دامن بالا بود
وآن که قلبی و پاک ودستی فاقد از زر داشت
پایین بود؟
اگر یک فرد انسان واحد یک بود
آن که صورت نقره گون چون قرص مه داشت
بالا بود و
آن سیه چهره که می نالید پایین بود؟
اگر یک فرد انسان واحد یک بود
این تساوی زیر و رو می شد
حال می پرسیم:
یک با یک برابر بود؟
نان و مال مفت خوردن از کجا آماده می گردید؟
یا چه کس دیوار چین ها را بنا می کرد؟
یا چه کس پشتش زیر بار فقر خم می شد
یا که زیر ضربت شلاق له می شد؟
معلم ناله آسا گفت:
بچه ها در جزوه خود بنویسید
که یک با یک برابر نیست.
شفیعی کدکنی
